Co dalej z zabytkową willą wielkiego filantropa? Mieszkańcy mogą zdecydować

Przyszłość Willi Quistorpa w rękach mieszkańców Szczecina

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego ogłosił konsultacje w sprawie XIX-wiecznej Willi Quistorpa. Mieszkańcy i interesariusze będą mogli zgłaszać propozycje dotyczące przyszłości zabytkowego obiektu znajdującego się przy al. Wojska Polskiego 92–94 w Szczecinie. Jak przekazała Alicja Cieślik z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego, konsultacje mają na celu wypracowanie koncepcji zagospodarowania willi, uwzględniając jej znaczenie dla dziedzictwa kulturowego miasta oraz uwarunkowania konserwatorskie.

Jak można zgłaszać propozycje?

Propozycje będzie można składać od 16 lutego do końca maja. Ankiety i formularze będą dostępne na stronie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego. Celem konsultacji jest „wypracowanie merytorycznych i finansowych koncepcji zagospodarowania Willi Quistorpa”. Mają one pomóc Zarządowi Województwa przy podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłości tego budynku, modelu jego zarządzania oraz potencjalnych źródeł finansowania.

Po zakończeniu konsultacji sporządzone zostanie sprawozdanie zawierające zestawienie zgłoszonych opinii i propozycji, które zostanie opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego – podkreśliła Cieślik.

Willa Quistorpa – symbol dawnej dzielnicy Westend

Willa Quistorpa to wpisany do rejestru zabytków XIX-wieczny zespół willowy, który jest jednym z symboli dawnej dzielnicy Westend (dzisiejsze Łękno). Obiekt, wzniesiony w latach 1871–1872, jest związany ze szczecińskim przedsiębiorcą i filantropem Johannesem Quistorpem i stanowi ważny element dziedzictwa kulturowego miasta.

Przez ostatnie lata budynek był siedzibą Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Szczecinie. Po jej przeprowadzce do nowego miejsca, Willa Quistorpa pozostała w zasobach Urzędu Marszałkowskiego.

Kim był Johannes Quistorp?

Johannes Quistorp urodził się 14 listopada 1822 r. w Greifswaldzie. Posiadał m.in. cementownię i kredownię w Lubiniu na wyspie Wolin, cegielnię w Glinkach i Drzetowie oraz fabrykę szamotową w Skolwinie (obecnie to osiedla miasta), a także dobra ziemskie m.in. na Rugii, a w Szczecinie - tereny zielone. Był jednym z pierwszych pruskich przemysłowców, którzy dostrzegli potrzeby socjalne swoich pracowników: założył m.in. kasę chorych dla wdów i sierot oraz ufundował szkołę podstawową w Lubiniu. Był też inicjatorem powstania nowych dzielnic miasta, m.in. właśnie reprezentacyjnego Westendu. Zmarł w Szczecinie w 1899 r.